164 | EINDELIJK ... MEYLANDT & CO ...

In bericht 128 van 26 november 2013 (dus bijna 3 jaar geleden) schreef ik dat door 'serosa centralis' (tengevolge van het gebruik van 'cortisonen' die echter noodzakelijk zijn wegens 'Addison') in mijn linkeroog ik met dat oog in het centrum van het zicht alles verkleind en vervormd zag, en ook dat de transparante okergele vlek stoorde bij kleurbeoordeling. Gelukkig nam het goede rechteroog het zien grotendeels over. Het slechte nieuws echter is de ontdekking van een beginnende 'serosa centralis' in het vooralsnog goede rechteroog. En als dit zich voort ontwikkelt, dan wordt dit echt rampzalig. En chirurgisch ingrijpen is geen optie omdat het risico op onherstelbare schade aan het oog te groot is. Men is nu wel opnieuw begonnen met een reeks van drie maandelijkse injecties in het linkeroog. De eerste injectie heb ik op 10 september laatstleden gehad. Deze recentste generatie van injecties zou misschien de lekkage kunnen stoppen ... misschien ... afwachten maar. En van schilderen is tijdens de voorbije grote vakantie zeer weinig in huis gekomen, ook al omdat ik me enkele periodes zo slecht heb gevoeld dat ik ervoor vreesde dat de chronische leukemie was omgeslagen in een acute. Gelukkig bracht een controle op 'hematologie' het geruststellende nieuws dat er niets was veranderd. Wel heb ik geprobeerd een portret te schilderen met het schildersmes, een portret van de twee kleinkinderen. Maar algauw had ik door dat deze techniek veel en langdurig oefenen zou inhouden vooraleer ik me hieraan zou wagen. Het werd dan ook een flop, en met een vod heb ik heel de schildering dooreen gewreven tot een zeer wazig portret. De oudste van de twee herkende de geportretteerden, en dat was dan toch het enige lichtpunt van dit werk. En tijdens één van die extreem warme dagen in augustus heb ik ook nog enkele doeken een magere onderlaag gegeven met olieverf, verdund met terpentijn. Met openstaande ramen ... en te drogen gezet op het plat dak ... het deed goed die geur nog eens te kunnen opsnuiven. En omdat op de zolderkamer een paar honderd schilderingen verspreid stonden, waarbij door de bomen het bos niet meer gezien kon worden, ben ik ook enkele dagen bezig geweest met alle werken te sorteren, in groepen bij elkaar te plaatsen, en van de nodige info (titel, afmetingen, techniek) te voorzien. Zo zijn er de groepen 'ABSTRACTEN' (60), 'VARIA' (15 en meer), 'MEMORIES' (25), 'LANDSCAPES2014-2015' (16 voorlopig), en dan nog vele doeken van de eerste academiejaren. En tijdens de laatste weken van de grote vakantie ben ik me stilaan beginnen voor te bereiden op het nieuwe schooljaar, de stille hoop koesterend dat mijn conditie tegen dan voldoende zou zijn. En op 12 september ben ik op de academie terug begonnen. Lang heb ik er naar uitgekeken, en wonderwel ging het conditioneel behoorlijk goed. En deugd dat het deed! Ergens illustreert het misschien ook het feit dat een positieve ingesteldheid (tussen de oren) een invloed heeft op het conditionele ... toch? En de voorbije woensdag waren er in Leuven de foto's van de longen en de echo van de nieren (naar aanleiding van de twee keer tumoren in beide nieren van jaren terug). De resultaten van deze onderzoeken zorgen jaarlijks toch voor de (on)nodige onrust ... maar alles was in orde ! ... wederom een positief duwtje ... En na enkele tevergeefse pogingen om uit de reeks dubbele doeken 'Landscapes2014-15' te stappen en nieuwe wegen te gaan bewandelen, ben ik dan maar begonnen met het achttiende landschap in die reeks. In deze schildering ga ik trachten de onderschildering met zijn rode tinten/tonen actief te laten meespelen. We zien wel wat het wordt ...

163 | 'LE TOUR 2015' = MIJN JULI ... SCHELLEBELLE ...

... of, hoe ik mijn maand juli van dit jaar ervaar ... een beetje zoals in de 'ronde van Frankrijk' : met vele en hoge bergen en diepe dalen, met heerlijke glorierijke momenten maar ook met beroerde diepe teleurstellingen, met te weinig recuperatietijden, met zelfs enkele dagen van uitputting en het niet meer zien zitten ... De maand is nog niet voorbij, en er zijn nog 3 dagtrips richting Leuven te gaan. En hopelijk brengt daarna de maand augustus soelaas, en kunnen de batterijen terug worden opgeladen in het vooruitzicht van een volgend academiejaar in kasteel Meylandt, en ook met het oog op het avontuur van eind augustus-begin september dat ik aangegaan ben in Schellebelle. In maart van dit jaar ontving ik een email van 'Sarelti' , een atelier/galerie in Schellebelle, met de uitnodiging om mee te doen aan de openatelierdag/tentoonstelling tijdens het laatste weekend van augustus en het eerste van september. Na lang twijfelen en raad vragen, heb ik toch maar besloten om mee te doen, al was het maar om dit eens mee te kunnen maken. Maar de twijfel is er nog steeds, vooral omdat ik nooit heb geschilderd om te verkopen, wat uiteindelijk toch de bedoeling is van een galerie. En ik weet nu al dat bij eventuele verkoop van een van mijn werken, ik er met pijn in het hart afstand van zal doen. Ik zal mijn deelname hieraan maar beschouwen als een avontuur, en ook als een kans om mijn (door omstandigheden) besloten kring eens te doorbreken, letterlijk en figuurlijk ... en misschien hou ik er interessante contacten aan over ... Hopelijk laat mijn conditie dit toe. Zondag 30 augustus 2015 probeer ik aanwezig te zijn vanaf 14 uur.

162 | JULI 2015 = 6 LEUVENTRIPS = SCHILDERSTOP ... MAAR NIET TSS DE OREN ...

De maand juli belooft een drukke maand te worden met o.a. 6 (dag-)trips naar Leuven. De eerste is reeds achter de rug : naar 'dermatologie' op woensdag 1 juli, voor een PDT-behandeling van mijn 'scalp'(zo noemen ze de hoofdhuid op dermatologie, het heeft dus niets te maken met indianenverhalen). En het gekke van deze behandeling was dat ik nu, terwijl ik reeds jaren mijn zeer dunne en kwetsbare huid (ten gevolge van de nevenwerkingen van meerdere medicamenten) tegen rechtstreeks zonlicht moest beschermen, 2,5 uur in volle zon moest gaan zitten of wandelen, nadat mijn scalp was ingesmeerd met een sterke zonnecrème en daarna een speciale PDT-zalf. Met deze geel-witte smurie op mijn hoofd heb ik iets meer dan twee uren in volle zon op het terras van de 'notre dame' gezeten; schuin tegenover de kathedraal. Ik heb daar de zon even achter de torentjes van het stadhuis zien verdwijnen ... en daarna, hoedje op, naar huis, douchen, en over een maand controle en tweede PDT-behandeling. En bij thuiskomst wachtte het minder prettige nieuws dat kleinzoon Daan in het ziekenhuis lag met een longontsteking. Het was een zware dag. De overige 5 trips naar Leuven zullen gaan naar 'oogheelkunde' voor een 'katarakt-operatie' aan het linker oog (die echter niets zal veranderen aan de onherstelbare vervormingen in mijn centrale zicht ten gevolge van 'serosa centralis'), en naar 'hematologie' voor de 3-maandelijkse bloedcontrole, en naar prof. Coremans i.v.m. 'Crohn' en de algemene toestand, en opnieuw naar 'dermatologie' voor controle en een tweede PDT-behandeling, en tenslotte naar 'reumatologie'. Naar deze laatste zal ik met gemengde gevoelens gaan, want alles wat van januari tot vandaag is ondernomen tegen de pijnlijke toestand van mijn beide handen, is uitgedraaid op telkens weer fiasco's. Eerst was er besloten om de 'reumatoïde artritis' te behandelen met 'Medrol', waarvoor ik geweend heb omwille van de zeer nare herinneringen van enkele jaren terug, en opnieuw ben ik redelijk snel getopt met 'medrol', want alles is beter dan je te voelen afglijden naar een depressie. Daarna kwam de behandeling met 'salasopyrine', waarmee ik ook ben gestopt na enkele weken vanwege de maag- en darmproblemen die voor mij fysiek en ook mentaal ondraaglijk werden. En daarna werd besloten een therapie op te starten met 'colchicine' en allopurinol' ter bestrijding van mogelijks 'jicht' omwille van een relatief hoog urinezuurgehalte. Met 'colchicine' ben ik zelfs niet begonnen, want na enig speurwerk en overleg met gastro-entero bleek dit medicament een serieuze bijwerking te hebben, en zeker voor Crohn patiënten, dit was een diarree bom. En 'allopurinol' heb ik enkele weken met zeer lage dosis kunnen nemen, maar het opdrijven naar een hogere dosis zorgde wederom voor diarree toestanden die er teveel aan waren, en die zowel fysiek als mentaal niet te dragen waren. En na overleg met de huisarts heb ik besloten ook hiermee te stoppen. En hoe het nu verder moet? Ik weet het niet. Mijn echtgenote heeft nog de kans gezien om in deze toch al drukke julimaand ook nog eens 2 dagen Zeeland vast te leggen met een verblijf in 'Villa Magnolia' in Oostkapelle. En als je dan weet dat mijn fysieke conditie van die aard is dat elke van de 8 besproken dagen in juli zal moeten resulteren in 1 of 2 recuperatiedagen ... dan schiet is bijna niets meer over om te schilderen. En in feite komt dat nog redelijk goed uit, want ik was ook wat uitgekeken op wat ik nu reeds lange tijd deed, en ik voelde reeds geruime tijd de drang om iets anders te gaan doen . Maar tussen de oren zal ik wel dagelijks bezig zijn met schilderen en/of aanverwantew.

161 | SCHILDERING 17 'INVASION' ...

Met schildering 17 in de reeks 'Landscapes 2014-15' is de voorbije dinsdag 30 juni 2015 in mijn thuisatelier het academiejaar 2014-15 afgesloten. Rekening houdend met het feit dat meer dan de helft van werken van dit academiejaar (1e specialisatiejaar) bestaat uit dubbele doeken, zijn dat in totaal 27 doeken, waarvan enkele in acryl en de overgrote meerderheid in olieverf. En deze klassieke olieverf zal wel altijd mijn favoriet blijven, want meerdere pogingen met zowel acryl, als met olieverf op waterbasis, konden mij niet dezelfde voldoening in het schilderen geven, maar eerder ergernis en frustratie. En laat nu juist deze laatste, zaken zijn waarnaar ik zeker niet op zoek ben. Van sommige dubbeldoeken zijn de doeken ook apart te waarderen als zelfstandig werk. En van sommige zijn tijdens het schilderproces de doeken radicaal omgedraaid. Dit laatste werk 17 is van beide een voobeeld. 'Strijd' ('Combat') Olie op doek (Oil on canvas) 120 cm x 80 cm (47,2 in x 31,5 in) 30 juni 2015 (June 30, 2015) 'Arbeid' ('Labour') Olie op doek (Oil on canvas) 120 cm x 80 cm (47,2 in x 31,5 in) 30 juni 2015 (June 30, 2015) 'Invasie' ('Invasion') 0lie op doek (Oil on canvas) 160 cm x 120 cm (63,0 in x 47,2 in) 30 juni 2015 (June 30, 2015) En er is nog een vraag die mij bezig houdt. Heb ik, vooral dit laatste jaar, geleidelijk de kleur ontdekt, of zijn het de kleuren die mij gevonden hebben?

160 | SCHILDERING 16 VAN 'LANDSCAPES 2014-15' .... EN ROUTE 17 IS GESTART ...

Het is wederom bijna een maand geleden sinds bericht 159 online werd geplaatst ... hoog tijd dus om een actueel bericht te publiceren ... bericht 160 met o.a. schildering 16 'Vice Versa' van de reeks 'Landscapes 2014-15'. Deze schildering heb ik op zaterdag 6 juni aan de academie in kasteel Meylandt afgewerkt. En bij het opruimen had ik de twee doeken even omgekeerd aan de kant gezet, en het viel mij op dat de schildering zo ook wel iets had. Het landschapachtige had nu plaats geruimd voor een sterke ruimtelijkheid. Oordeel zelf! ... OF 'Vice Versa' Olieverf op doek 160 cm x 120 cm 6 juni 2015 Inmiddels is op zaterdag 13 juni de start gegeven van een tocht over het canvas via de vooralsnog onbekende route 17 (schildering 17) ... en de eerste kleuren en vlakken gaan het verdere verloop grotendeels mede bepalen ... hoe deze schildering zich de volgende dagen zal gaan ontwikkelen zal later blijken ...

159 | SCHILDERING 15 VAN 'LANDSCAPES 2014-15' ...

Reflecterend over de voorbije jaren aan de academie Meylandt, blijkt in mijn schilderingen bij regelmaat mijn fascinatie voor verwoesting en chaos, verval en ouderdom, voor alles wat geschiedenis uitademt, en mijn pogingen deze intrigerende items een nieuwe vormelijke inhoud te geven, zowel in het figuratieve als in het meer abstracte. Eén van de vroege voorbeelden hiervan was de schildering 'De Toren' van 2010, een werk dat geïnspireerd was op een krantenfoto van de ravage die de zware overstromingen van begin september 2009 in Istambul hadden aangericht. 'De Toren' Olieverf op doek 100 cm x 80 cm September 2010 (Terzijde : Deze schildering heb ik in 2012 afgestaan aan de actie 'Win een kunstwerk' van het Blvl. Maar van de winnares van mijn werk heb ik nooit nog iets vernomen. Waar het zich bevindt weet ik niet. Hangt het ergens op, en wordt het gewaardeerd? Geen idee. En om eerlijk te zijn, ik heb er enigszins spijt van dit werk afgestaan te hebben, want nu we enkele jaren verder zijn ben ik het zelf nog beter gaan vinden.) Na de reeks 'Memories', waarin ik persoonlijke herinneringen heb verweven in naar historie ruikende locaties, ben ik nu al een hele tijd bezig met de reeks 'Landscapes 2014-15'. En zaterdag 16 mei 2015 heb ik in mijn thuisatelier in die laatste reeks de 15e schildering afgewerkt : 'Tragedie' 'Tragedie' Olieverf op doek 160 cm x 120 cm 16 mei 2015 En het plezante van deze schildering is het feit dat de twee doeken ook afzonderlijk kunnen gewaardeerd worden. Ja toch? Ondertussen is nummer 16 van deze reeks in zijn startfase met het opzetten van een houtskoolschets.

158 | SCHILDERING 14 IN DE REEKS 'LANDSCAPES 2014-15', GESPONSORD DOOR DAFALGAN FORTE ....

Morgen zal het ongeveer de 60e les schilderen van dit academiejaar zijn. Hopelijk lukt het, en doet 'dafalgan forte' zijn werk naar behoren. Zonder, zal het een probleem zijn, want de pijn in de vingers, nu in beide handen, is vaak ondraaglijk scherp, en de pijnstiller kan die pijn enigszins milderen, voldoende om een 3 tot 4 uurtjes te kunnen schilderen. Zo is het me gisteren gelukt de 16e schildering van dit academiejaar, wat tevens de 14e is van de reeks 'Landscapes 2014-15', in mijn thuisatelier af te werken. 'Destructie' ('Destruction' Olieverf op doek (Oil on canvas) 160 x 120 cm (63.00 x 47.24 in) 28 april 2015 (Apr 28, 2015) schildering 16