122 | SCHILDERING 37 ...

Schilderingen Het zomers kleurenpalet houdt me nog steeds in zijn ban, en ondanks de vele gewoontes/hindernissen die ik moest overwinnen om vorige schildering 'Bloemrijk' tot een goed, nou ja behoorlijk, einde te brengen, heb ik mij de voorbije dagen opnieuw gewaagd aan zo'n schildering. Als kapstok en inspiratie heb ik mij gebaseerd op twee foto's die ik op site 'Flickr' gevonden had. Het was mijn bedoeling deze keer veel losser te gaan schilderen ... maar telkens weer kwam ik terecht in dat strak afgelijnde, dat geordende, dat vlakke ... en na twee dagen schilderen stond er een werk op de ezel dat mij totaal niet kon bekoren, ik vond het maar niks ... en de derde dag, gisteren dus, stond ik wederom voor mijn doek en keek ik naar de vaasvorm, centraal, met al die in groentonen ingekleurde vakjes ... neen, dat moest eruit ... En terwijl ik dit vroeger zou opgegeven hebben, stroop ik dan de mouwen iets hoger, laat alle beredenering varen en neem risico's, te beginnen met het overgieten van de vaasvorm met die frisse blauwe kleur ... en dan met oliepastels ... en ... om na enkele uurtjes te eindigen met 'Florissant' ... 'Florissant' ('Flourishing') Olieverf en pastels op doek (Oil and pastels on canvas) 23 augustus 2013 (Aug 23, 2013) Perikelen Omdat de epo niet het verwachte effect heeft teweeggebracht en ik niet meer hetzelfde als vorig schooljaar aan de hand wil krijgen, namelijk 's namiddags de nodige energie en kracht missen om nog te schilderen, ga ik proberen twee voormiddagen te gaan schilderen in academie 'Meylandt'. Ik kijk er alvast naar uit ...

121 | SCHILDERINGEN 34 & 35, SAMEN 36 ... KLEUR ... ONDANKS PERIKELEN ...

Schilderingen De 5 doeken met een houtskoolschets voor de serie 'Memories' staan nog steeds te wachten ... Maar de explosie van kleuren en levensvreugde in het recente werk van Herman Maes, mijn leraar aan de academie, hebben mij dwingend uitgenodigd om mijn gangbare paden in het schilderen te verlaten en nieuwe te betreden, zowel wat betreft kleur alsook vorm en techniek. En na een verkenningstocht door mijn voorraad kleuren en een hele reeks kleurenmengingen heb ik mij gewaagd in het onbekende, het onwennige, wat leidde tot een zoektocht, soms een worsteling ... en schilderingen 34 en 35 die samen 'Tweeluik Bloemrijk' vormen. 'Tweeluik Bloemrijk' Olieverf op doek 100 cm x 70 cm 17 augustus 2013 Ondertussen staat een nieuw, blank doek van 80 cm bij 120 cm klaar om een weelde aan bloemen en kleuren te ontvangen, maar dit zou anders moeten dan 'Tweeluik Bloemrijk'. Het zou minder clean, minder afgeveegd, minder decoratief ..., maar meer impulsief, meer intuïtief, meer organisch ... een beetje wilder mogen ... Perikelen Je zou verwachten dat mijn schildersactiviteiten een uiting zijn van het feit dat het met mijn gezondheid goed gaat, maar niets is minder waar, want ik voel me de laatste tijd, vooral vanaf 's middags, zo slap als een vod ... en die kleuren helpen me te ontsnappen uit de donkere gedachtewereld die me soms overvalt ... Nee, het gaat niet zoals ik verwacht had. De epo, weliswaar maar de helft van de dosis die ik enkele jaren geleden kreeg, heeft zeer weinig effect ... misschien vraagt deze epo teveel ijzer van mijn lichaam ... ik weet het niet. Morgen ga ik informeren of er geen bloedonderzoek kan gebeuren, want zo kan het niet verder ...

120 | ... EN OPNIEUW STILAAN RECHT KOMEN ... + ....

De 460 pagina's van het boek 'Dat kan mijn kleine zusje ook' zijn inmiddels uitgelezen, soms ook doorworsteld. Indien er nu in dit boek bij alle uitvoerig beschreven kunstwerken (en het waren er veel) een afbeelding ter illustratie zou te vinden zijn, dan zou het lezen een stuk aangenamer geweest zijn ... een schilderij bespreken zonder het te zien ... hopeloos. Het tweede boek, waarvan ik hoge verwachtingen koesterde omdat alles in dat boek zich afspeelt in het begin van de vorige eeuw, een tijd die mij reeds langer dan vandaag enorm fascineert, dat boek met de titel '1913 Het laatste gouden jaar van de twintigste eeuw' van de hand van Florian Illies, valt echter tegen omwille van de vaak moeilijke kronkels in de zinsbouw, en omwille van de vele, mij totaal onbekende personages uit de interne Duitse historie. Interessant zijn dan alweer wel die flarden uit de levensgeschiedenissen van bijvoorbeeld Kokoschka, Thomas Man, Paul Klee, Kandinsky, Kafka, Jung, Freud, Gropius, ... en nog vele anderen. Schilderingen Aan het drieluik 'Dans' is op 1 augustus 2013 de laatste penseelstreek toegevoegd ... om plaats te maken voor wederom iets totaal anders, iets kleurrijks, iets vrolijks, ... nieuwe tubes olieverf en nieuwe schildersmessen liggen klaar, nieuwe doeken staan klaar ... Reeds een tiental dagen ben ik bezig met de voorbereidingen op deze ontdekkingsreis, alle dagen een beetje, want mijn rechterbeen heeft nog steeds rust nodig ... Perikelen En het heeft lang geduurd, bijna 3 weken, maar nu is de beenwonde ten gevolge van mijn val van 22 juli goed aan het genezen. Pas sinds vorige week woensdag is er zich aarzelend wondkorst gaan vormen op de beenwonde, en sinds enkele dagen is de wonde dicht en sinds gisteren zijn de 12 draadjes verwijderd. De verzorging tweemaal daags moet wel nog enkele dagen om dan over te gaan naar eenmaal per dag ... het gaat dus de goede kant op ... duimen maar ...

119 | + + + OM TE EINDIGEN MET -

Perikelen Het geduld wordt stilaan beloond, want mijn spierzwakte is ietsjes afgenomen, en het lopen op trappen gaat al iets beter dan voorheen. En vorige zondag 21 juli heb ik me het tweede spuitje 'epo' mogen toedienen. Maar de weg is nog lang ... en hoop doet leven, en dat ondervind ik letterlijk want het feit dat het fysiek iets beter gaat heeft ook positieve gevolgen op het mentale vlak, en heeft er ook toe bijgedragen dat de schildersmicrobe zich serieus is gaan manifesteren. Schilderingen En ondertussen zijn we wederom een dikke maand verder sinds het vorige bericht 118 (vrijdag 21 juni 2013) en is het van 27 april geleden dat ik nog een schildering heb afgewerkt. En de vijf doeken voor de serie 'Memories' staan nog steeds te wachten op de eerste olieverfstreken. Maar zeggen dat er helemaal niets is gebeurd is ook niet waar. Zo kreeg ik op zondag 7 juli 2013 in de vroege ochtend, op uitnodiging van een stralende zon, zin om een poging te doen om de 3 misbaksels van 3 maart (zie bericht 112 : 3 doeken van 60 cm bij 80 cm, die echter uitgedraaid waren op totale mislukkingen, wat ook de reden was om ze niet eerder te tonen of te vermelden) te overschilderen en er een drieluik van te maken. Deze miskleunen dus :      En omstreeks 7 uur 's morgens was ik op het plat dak, onder het raam van mijn atelier, bezig met het installeren van de drie aan elkaar vast geklemde doeken op een plastieken ondergrond, en vervolgens deze doeken met een lakrol een half transparante oud-rozige kleur te geven, die de oorspronkelijk verschillende schilderingen met elkaar zou verbinden. En op 16 juli heb ik dan een houtskoolschets op het drieluik geplaatst, en op 21 juli ben ik dan gestart met de verdere verwerking van deze triptiek waarvan de titel zou gaan luiden 'Dans', want het was me reeds vanaf 7 juli duidelijk dat de schildering zou gaan over beweging, dans, ritme, ... het drieluik is nog in ontwikkeling ...    Behalve een 'Nationale Feestdag' en de kroning van 'Filip I' was deze eenentwintigste juli 2013 voor mij vooral de dag dat ik de weg teruggevonden heb naar mijn schildersezel ... eindelijk ... de schroefdopjes van de tubes draaien, de verven mengen, die geuren opnieuw gewaarworden, zelfs de geur van terpentijn (met het raam volledig geopend!), opnieuw met penseel en verf het doek beroeren, afstand nemen, zien dat het goed is, of verbeteren, ... ik heb er enorm deugd aan gehad, die zondag, en ik hoopte dat dit een nieuwe start zou zijn ... maar eerst nog een tweedaagse trip naar de Leiestreek ... Fietsen en musea in de Leiestreek Een fietstochtje een week eerder in onze omgeving was me zo bevallen (blij dat mijn conditie iets verbeterd was) dat het me motiveerde om enkele fietstochtjes uit te stippelen in de Leiestreek, en deze te combineren met bezoeken aan o.a. het 'Museum van Deinze' (tentoonstelling 'Omzien') in Deinze en het 'Museum Dhondt-Dhaenens' (tentoonstelling 'Collectie Vandenhove') in Deurle. Mijn echtgenote en ikzelf, we zouden vroeg vertrekken om de warmte voor te zijn, en in de voormiddag nog een fietstochtje te kunnen doen van zo'n 20 km, dan in Deurle overnachten, en 's anderendaags ongeveer 23 km fietsen en de twee musea bezoeken. En maandag 22 juli om 9.30 zaten we op de fiets ... ... tot ... een banale val een vroegtijdig einde maakte aan deze tweedaagse. Door de vele wegenwerken en ontbrekende bewegwijzering voor de fietsers liep de trajectafstand al gauw op tot meer dan 25 km. En op zo'n 500 m van onze eindbestemming; ik weet niet hoe, maar ik ben op mijn zij gevallen met de fiets half op me, midden op de smalle asfaltweg. Mijn echtgenote heeft me onmiddellijk geholpen, en een echtpaar dat net met hun auto passeerde, heeft me naar een huisartsenpraktijk gebracht. Mijn elleboog was geraakt, maar vooral mijn rechter scheenbeen vertoonde een hevig bloedende diepe wonde. Eén van de twee vrouwelijke artsen van de duoperaktijk heeft de wonde met geduld en kennis van zaken gehecht. Bedankt! En er zat niets anders op dan naar huis te gaan ... einde tweedaagse ... tijdelijk niet meer schilderen, want rusten met de benen omhoog ... spijtig dat ik geen naam of adres heb van het echtpaar dat me naar de arts bracht, want ik zou hen graag bedanken ... Ik ben nu wel begonnen met het lezen van één van de ongeveer 20 ongelezen boeken die nog stonden te wachten : 'Dat kan mijn kleine zusje ook' van Will Gompertz, waarin deze op heldere wijze en met sober taalgebruik antwoord geeft op de vraag waarom moderne kunst kunst is ... ik zit al aan pagina 90 van de 460 ...

118 | VROLIJKE, BLIJE VRIJDAG ...

Donderdag, 20 juni 2013 's ochtends Ondertussen is het alweer meer dan een maand geleden dat ik de praktijk van het schilderen nog heb beoefend. De 5 doeken met houtskoolschets voor de serie 'Memories' staan nog steeds in de steigers te wachten ... te wachten tot ik de tuin in orde heb, en tot mijn consultatie op de afdeling 'hematologie' achter de rug is in de hoop dat die ook wat zal opgeleverd hebben ... ik ben namelijk van plan een smeekbede te doen om 'epo' te mogen krijgen want zo kan het moeilijk verder en begint het me mentaal 'te' zwaar te worden ... Die consultatie is voor deze namiddag gepland ... straks hoop ik hier een positief vervolg aan te kunnen breien ... Geen schilderpraktijk wil echter niet zeggen dat het in mijn hoofd niet geregeld maalt ... en zo zijn er alleen nog maar 'meer' plannen/projecten bijgekomen ... hoe ik dit allemaal gedaan kan krijgen ... geen idee ... en dan heb ik het nog niet over de boeken die ook staan te wachten om gelezen te worden, en de talencursussen Spaans en Engels die me zouden moeten helpen om via internet contacten te leggen met schilders en kalligrafen ... ach, we zien wel hoe het verder verloopt ... Vrijdag, 21 juni 2013 in de voormiddag Nadat mijn vraag om epo te mogen krijgen gedurende de voorbije maanden telkens struikelde over een hemoglobinewaarde die net boven de grens lag, had ik weinig hoop op een positieve afloop van de consultatie op hematologie ... En toch ... Deze morgen heb ik mezelf opnieuw een eerste spuitje 'epo' (aranesp 20mg) toegedient ... fantastisch ... 't is maar de helft van de dosis die ik in 2011 kreeg, maar ook al levert dat ook maar de helft op van de energie die ik toen had, dan zal ik blij zijn, en hopelijk in september opnieuw voltijds naar de academie kunnen gaan ... Ik ben echt in blijde verwachting van betere tijden ... maar het zal nu wel enkele weken duren vooraleer de resultaten merkbaar gaan worden ... geduld dus ...

117 | IK BEN BOOS ...

Op 31 januari 2013 had ik, na langdurig en grondig overleg, besloten om te stoppen aan de academie, want zo kon het niet verder. Te vaak was ik afwezig door afspraken/onderzoeken in Gasthuisberg, en door ziekte, en omdat ik het schilderen zelf slechts een anderhalf uurtje kon volhouden waardoor ik reeds voor de pauze moest opruimen en zorgen dat ik met mijn autootje thuis geraakte ... dit was echt niet meer te doen ... dit had geen zin ... en toen heb ik gevraagd me om medische redenen uit te schrijven. In september zou ik dan het 4e jaar opnieuw mogen aanvatten. En vorige week donderdag ben ik nog eens naar kasteel Meylandt gereden. En het deed deugd ... de sfeer ... de collega's ... Onvoorstelbaar wat sommigen aan schilderingen hebben geproduceerd gedurende de 4 maanden dat ik nu reeds de academie had verlaten! Ik ben dan ook nog even langs het secretariaat geweest om goedendag te zeggen, en om te informeren of ik nu in september gewoon opnieuw kon beginnen. En dat kon ... en de 200 euro inschrijvingsgeld voor dat nieuwe schooljaar moest ik dan ook nog betalen. Toen heb ik daar niet op gereageerd, omdat ik een beetje met stomheid geslagen was, want dit had ik niet verwacht. Voor dit (volledige) schooljaar heb ik 197 euro inschrijvingsgeld betaald, maar ben ik slechts een half jaar ingeschreven geweest, en nu zou ik wederom de volle pot moeten gaan betalen, zijnde 200 euro? Raar ... onlogisch, toch ? Thuis ben ik dan eens gaan 'googlelen', en ontdekte ik dat in sommige hogescholen studenten in gelijkaardige omstandigheden (ernstige medische redenen) recht hadden op restitutie voor de periode dat men is uitgeschreven. Voor mij zou dat betekenen dat ik de helft van 197 euro zou terugkrijgen. Een telefoontje naar de academie leerde me echter dat alle inschrijvingsgelden naar het ministerie worden doorgesluisd, en dat mijn vraag ook daar naartoe zal moeten ... maar in het verleden is er niemand bekend die enige terugbetaling heeft gekregen ... en dan wordt ik boos want dit is toch onrechtvaardig ... diefstal ... dan ben je ziek/verzwakt en dan moet je ook nog betalen voor een half academiejaar dat je niet gehad hebt? En alhoewel het waarschijnlijk vergeefse moeite zal zijn, ben ik toch gaan informeren om juridisch advies ... En nu ik toch bezig ben met boos zijn, waar ik ook boos van wordt is te vernemen dat wederom een wielrenner betrapt is op het gebruik van o.a. epo, terwijl ikzelf blijkbaar nog niet genoeg verzwakt ben om epo te mogen krijgen ... ach, verdomme, dit is toch onrechtvaardig ...

116 | MEMORIES ... MEMOIRES ... PERIKELEN ...

Memories Het zal wel te maken hebben met ouder worden, en met het meezeulen van mijn steeds zwaarder wegende reisgezellen (Crohn, CML, Addison, lichte nierinsufficiëntie, en sinds een jaar ook 'Serosa Centralis' ... ), maar ik moet het toch wel stilaan gaan geloven dat ik mijn memoires aan het schilderen ben ... want ondertussen staan er in mijn thuisatelier 5 nieuwe schilderingen voor de reeks 'memories' in de steigers ... dat worden dan schilderingen 30, 31, 32, 33 en 34 van dit schooljaar ... of 'Stillevens 12, 13, 14, 15 en 16 met Venster'... 't Is niet dat ik deze stillevens artistiek hoog inschat, maar ik ben dit pad nu reeds een tijdje ongedwongen (of misschien toch wel enigszins onbewust onder lichte drang) aan het volgen, en ik amuseer mij en ik voel me er goed bij ... Een terugkeer naar mijn meer non-figuratieve werk, dat ik artistiek veel hoger inschat, zit er voorlopig nog niet aan te komen ... Achttien mei 20134 ... Het zou droog blijven, maar tot nu is het een druilerige toestand buiten ... 'Who'll stop the rain' ... 'Let the sunshine in', zowel figuurlijk als letterlijk ... en de nood is hoog ... Perikelen Eergisteren heb ik mijn 16e trip naar Leuven gemaakt, naar de afdeling 'Oogziekten' in Sint-Rafaël, voor een controle na de 'Photodynamische Therapie' laserbehandeling van 'serosa centralis' in mijn linkeroog, zo'n 3 maanden geleden. En wat het resultaat ging zijn van de controle, wist ik reeds lang : N I H I L dus. Er was niets veranderd. En zo'n 2 maanden geleden heb ik zelf mijn cortisonenmedicatie aangepast, in een paniekerige reactie op het uitblijven van verbetering, omdat ik te allen tijde mijn rechteroog, dat nu het zien grotendeels heeft overgenomen, wilde behoeden voor mogelijke vochtophopingen ... De specialist oogarts stelde een volgende stap voor, namelijk een 'ooginjectie', die dan ook na de consultatie aldaar werd uitgevoerd, echter zonder garanties op positieve resultaten ... en binnen een maand zou er nog een 2e injectie volgen, en dan een maand verder de 3e, en dan maar hopen ... wachten ... En volgende week is er mijn 17e trip naar Leuven om in het operatiekwartier van Sint-Rafaël een melanoom te laten verwijderen ... Ja, het houdt dus niet op ...