woensdag 8 oktober 2014
woensdag 24 september 2014
148 | ACADEMIEJAAR 2014-'15 ... SCHILDERINGEN 1, 2, 3 ...
|
Een nieuw academiejaar in kasteel Meylandt is wederom van start gegaan. Voor mij zou deze maand september een testcase worden. Want de toch wel zware val met de fiets op 20 mei, en de daarop volgende 25 dagen in 3 ziekenhuizen, hebben toch wel hun tol geëist. Mijn fysieke conditie was erg achteruitgegaan, problemen met geheugen, met herkenning van gezichten en omgevingen, losgeslagen gehoorsteentje(s) die mijn evenwicht verstoorden. Problemen met de heling van de wonden ten gevolge van die val met de fiets, en nog enkele valpartijen thuis, hebben ervoor gezorgd dat ik pas het voorbije weekend heb afscheid genomen van de thuisverpleging die gedurende 4 maanden elke voormiddag langs kwam, waarvoor ik ze allemaal hartelijk bedank.
Morgen tijdens mijn 6e les ga ik waarschijnlijk het lesgeld voor dit academiejaar betalen, want de vorige 5 lessen hebben uitgewezen dat het wel moet lukken om dit jaar verder te gaan met schilderen. En indien nodig kan ik nog altijd tijdens een les iets vroeger opruimen en stoppen. En het schilderen zelf is ook langzaam terug op gang gekomen, met als resultaat op 23 september in het thuisatelier de schilderingen 1 en 2, die samen of afzonderlijk kunnen genoten worden. 'Kluwen' ('A Tangled Ball') Olieverf op doek (Oil on canvas) 160 cm x 120 cm (63 in x 47.24 in) 23 sept. 2014 (Sep 23, 2014) 'KluwenL' ('A tangled Ball L') Olie op doek (Oil on canvas) 80 cm x 1200 cm (31.50 in x 47.24 in) 23 sept. 2014 (Sep 23, 2014) 'KluwenR' ('A tangled Ball R') Olie op doek (Oil on canvas) 80 cm x 1200 cm (31.50 in x 47.24 in) 23 sept. 2014 (Sep 23, 2014) |
maandag 18 augustus 2014
147 | NOG MAAR EENS EEN VAL E. A. PERIKELEN ... EN SPLIT 2DOEK-SCHILDERIJ ...
|
Perikelen Je mag gerust deze perikelen overslaan en naar het 'schilderen' gaan. Ik moet het gewoon even kwijt kunnen ... De dagelijkse Oefeningen die zouden bijdragen tot het verminderen/verdijnen van de 'draaiduizeligheid' hebben ondertussen gezorgd voor andere/nieuwe problemen. Zo ben ik een drietal weken geleden op een morgen opgestaan met erge rugpijnen die het mij onmogelijk maakten me te bukken of iets op te tillen. En toen ik enkele dagen later opnieuw de oefeningen tegen de draaiduizeligheid wilde doen, en mijn hoofd iets lager dan mijn schouders probeerde neer te leggen, toen heb ik geschreeuwd van de pijn ... en toen werd het me duidelijk dat die rugpijnen veroorzaakt waren door die oefeningen ... dus ben ik maar gestopt met die oefeningen, en is die rugpijn nu reeds veel minder! En die draaiduizeligheid zou zich ook vanzelf zonder oefeningen herstellen, maar dat zou veel langer duren ... En alsof het nog niet genoeg was, ben ik een tiental dagen geleden nog maar eens gevallen ... rechter knie en elleboog kapot. Vooral de knie was zwaar gehavend. Een flinke plak huid was losgescheurd en opgerold, en zowel de thuisverpleging als de huisarts adviseerden om toch maar naar 'spoed' in Overpelt te gaan ... Daar werd, na enkele uren wachtzaal, de opgerolde gescheurde huid losgeweekt en kundig gehecht ... maar tussen het ontstaan van de wonde en de hechting was er wel een pauze geweest van 5 uren ... met gevolg dat een week later opnieuw 'spoed' werd bezocht om die gescheurde, zwart geworden huid te laten verwijderen, dat was dus eergisteren ... Schilderen En het voorzichtige positieve nieuws is een lichte verbetering van mijn fysieke conditie, let wel : een zeer lichte, maar bij het opgaan van trappen wordt ik sinds kort een lichte verbetering gewaar in mijn beenspieren, alhoewel echter nog steeds ook handkracht mede nodig blijft. Ik hoop dat deze trend zich verder zet. En misschien heeft deze positieve gewaarwording er mede voor gezorgd dat ik sinds een 10-tal dagen opnieuw redelijk actief ben geworden in het schilderen. En ik heb het zelfs aangedurfd twee doeken van 100 cm bij 140 cm tegen elkaar te plaatsen om op een canvas van 200 cm bij 140 cm een schildertrip te beginnen ... Maar na een tijdje kwam ik erachter dat het misschien beter zou zijn de twee doeken afzonderlijk verder uit te werken, en de scheiding was onvermijdelijk. En het linkse doek (schildering 30 van dit seizoen) bleek het sterkst te zijn in horizontale positie. 140 cm x 100 cm 14 augustus 2014 En het rechtse doek daarentegen kwam het sterkst tot zijn recht in verticale positie. 100 cm x 140 cm 16 augustus 2014 En voor de liefhebbers kunnen de twee doeken nog steeds tegen elkaar worden geplaatst. Zelf vind ik dit een beetje van het goede te veel ... te druk ... 200 cm x 140 cm 16 augustus 2014 Verdere plannen? Wat betreft het schilderen voel ik momenteel de nood om iets helemaal anders te gaan doen, waarschijnlijk in de abstracte sfeer, en meer gevoelsmatig ... Maar eerst staan er voor de volgende weken wederom een aantal trips naar Leuven op het programma, en ook enkele dagen Zeeland, alwaar mijn echtgenote de rol van het Wit-Gele kruis zal overnemen. |
zondag 27 juli 2014
146 | OPNIEUW OLIEVERF ... HEERLIJK ... | LOSGESLAGEN GEHOORSTEENTJE ... ELLENDE
|
De ruwe houtskoolschets (zie bericht 145) is ondertussen een volwaardige olieverfschilderij geworden. En het interessante van dit werk is dat de twee doeken die deze 28e schildering vormen ook als afzonderlijke schilderijen kunnen beschouwd worden. En ja, ik vind ze zelfs individueel sterker ... toch? Olieverf op doek (Oil on canvas) 160 cm x 120 cm (63.0 in x 47.2 in) 26 juli 2014 (July 26, 2014) En ondertussen is het ook stilaan duidelijker geworden dat de valpartij, tijdens een fietstocht op 20 mei 2014 in Bree, een nog grotere impact op mezelf heeft gehad dan eerst werd vermoed. Zo is er nog steeds de wonde aan mijn linker elleboog die onveranderd blijft en niet normaal heelt, en waarvoor ik in de loop van de volgende weken enkele specialisten in Sint-Rafaël en Gasthuisberg ga raadplegen. En zo is er bijvoorbeeld ook de draaierigheid die plots opdook toen ik omhoog keek naar het nest met de twee jonge merels, en waarbij ik niet anders kon dan vallen. Een test bij een specialiste op de afdeling 'neurologie' in Leuven, wees uit dat ik 'BPPD' (Benigne Paroxysmale Postionele Draaiduizeligheid)had, waarschijnlijk ten gevolge van de val. Bij BPPD zijn gehoorsteentjes (otoconia) los geraakt van het evenwichtsorgaan en elders terecht gekomen waardoor het evenwicht verstoord wordt. Oefeningen zouden na enkele weken soelaas kunnen brengen. Daar ben ik nu reeds een tijdje mee bezig, en ik merk stilaan verbetering! En binnen een paar dagen hoop ik met een volgende schildering te beginnen ... eerst even ter plaatse rust ... |
donderdag 10 juli 2014
145 | MOEIZAME & TRAGE REVALIDATIE ... DESALNIETTEMIN AFGEWISSELD MET KLEINE POSITIEVE ERVARINGEN ...
maandag 23 juni 2014
144 | ... DIEPE DALEN ... ENKELE POSITIEVE TOPPERS ... EN REVALIDEREN ... VOORLOPIG GEEN SCHILDEREN ...
vrijdag 25 april 2014
143 | PERIKELEN ... KIEZEN VOOR KUNST ...
|
Perikelen Het was een vermoeiende dag, eergisteren, woensdag 23 april 2014, met in de voormiddag een consultatie in Gasthuisberg op de afdeling 'neurologie', in verband met de nu reeds jaren aanslepende spierzwakte, spierpijnen en spierkrampen. Deze afspraak was telefonisch vastgelegd, maar ter plaatse bleek ik geboekt te staan op 'neurochirurgie' in plaats van op 'neuromusculaire aandoeningen'. Het gesprek met de arts was nochtans zeer constructief, maar mijn probleem behoorde niet echt tot zijn specifieke vakgebied ... dus dan maar een nieuwe afspraak ... dat werd dan midden juli ... verdomme ... En in de namiddag was er dan nog het jaarlijks consult op de afdeling 'nefrologie' (= het onderdeel van de interne geneeskunde dat zich bezig houdt met nieraandoeningen) bij Prof. Dr. Evenepoel. Omwille van mijn spierproblemen en mijn belabberde fysieke conditie had ik bij de huisarts een bloedcontrole laten uitvoeren, waarvan ik de resultaten aan de prof kon voorleggen. En na 'hematologie' bleek nu ook 'nefrologie' de resultaten zeer bevredigend te vinden, wat echter niet strookte met wat ik in de praktijk letterlijk aan den lijve ondervond en nog steeds ondervindt. Wel positief was het te vernemen dat de nierfunctie stabiel is gebleven. De classificatie ervan is de laatste jaren ongewijzigd gebleven, namelijk matig (voor de classificatie van de mate van verminderde nierfunctie kunnen volgende waarden worden gehanteerd : normaal - mild - matig - ernstig - eindstadium). Ja, en dan die vermoeidheid, die spierproblemen, die onvastheid te been, die problemen met zien en horen, die flinterdunne en zeer kwetsbare huid, ... Tja, het is het resultaat van een complexe optelsom van o.a. Crohn, Addison, CML, nierinsufficiëntie, serosa centralis, een zestal operaties sinds 2002, de tientallen soorten medicatie van de voorbije decennia en waarvan momenteel vooral cortisonen zorgen voor serieuze problemen, en ja, ik zal het moeten toegeven, de leeftijd zal er er ook wel voor iets tussen zitten ... Toen enkele maanden geleden op de raadpleging van 'hematologie' de arts van dienst de resultaten van het bloedonderzoek positief beoordeelde, met o.a. een hemoglobine die dankzij de 'aranesp 20µg' (epo) zeer geleidelijk steeg in de richting van een normale waarde, en ik repliceerde met te zeggen dat dit helemaal niet overeen kwam met hoe ik mij lichamelijk voelde, namelijk als een wrak, toen liet deze arts in het gesprek het woord 'aanvaarden' vallen. En hij had gelijk. Maar het is verdomd moeilijk! Kiezen voor kunst Schilderen En morgen, zaterdag, hoop ik in het kasteel aan schildering 26 te beginnen. Het wordt wederom een werk van 160 cm bij 120 cm, bestaande uit 2 doeken van 80 cm bij 120 cm. Dit heeft o.a. te maken met de transportmogelijkheden ... Ik kijk er naar uit ... |
Abonneren op:
Posts (Atom)









.jpg)



-zat.26juli2014.jpg)
-zeat.26juli2014.jpg)



.jpg)
.jpg)

