088 | ZEELAND ... THUISATELIER ...

Zeeland De vierdaagse naar Zeeland, met verblijf in Villa Magnolia, is meegevallen. En ondanks de sombere weervoorspellingen hebben we slechts één regenbui gehad op de voorlaatste dag 's avonds. 'k Heb genoten van de lage versnelling, van de korte fietstochtjes, van het lekkere eten, van de krant 'DeMorgen' op een terrasje, ... alleen, de intentie om voor het eerst het buiten schilderen te ervaren is in de kofferruimte van de auto blijven steken. Wel heb ik enkele keren in de vroege ochtend buiten enkele penneschetsen van de omgeving van onze verblijfplaats gemaakt. Elke ochtend was ik wakker tussen 4 en 5 uur. Ook nu is dat nog steeds zo. Ik had mijn voorzorgen genomen en wat voorraad voorzien, en genoot van mijn ontbijt met boterhammetjes met gelei van rode aalbessen en koffie, terwijl mijn echtgenote rustig verder sliep. En tegen een uur of 6 ging ik dan buiten wandelen of schetsen. Waarschijnlijk ga ik deze schetsen nog gebruiken als kapstokken voor enkele nieuwe schilderijen. Thuisatelier In het thuisatelier stonden de 4 tegen elkaar geklemde doeken van 60 cm bij 80 cm als een groot doek van 120 bij 160 cm te wachten op verdere acties, en met de medewerking van het slechte weer moest de houtskoolschets stilaan plaats maken voor verf en kleur ... en alles wat ik de voorgaande 4 jaren had geschilderd werd hier opzij gezet, want deze schildering werd totaal anders, meer figuratief, met een verhaal, een boodschap, iets dat ik hoognodig kwijt moest, en wat uiteindelijk resulteerde in 'Humanipulation' (een samenvoeging van 'humanity' en 'manipulation'). 'Humanipulation' Het onderste gedeelte van het schilderij, de groep mensen, is geïnspireerd op een fragment uit de film 'Novecento' (1976) van Bernardo Bertolucci. Op YouTube kan je serieuze fragmenten uit die film bekijken. Persoonlijk vind ik het detail rechts beneden sterk als afzonderlijke schildering. En momenteel staat er in mijn thuisatelier een blank doek op de schildersezel en liggen de schetsen van Zeeland verspreid op de werktafel ... te wachten op de nieuwe uitdaging : kleurrijke landschappen of sfeerbeelden of ... ik weet nog niet juist hoe ik dit ga aanpakken. In ieder geval is het kopiëren van de werkelijkheid niet aan mij besteed, want zinloos tijdverlies dat nooit loont. Met die werkelijkheid iets doen, ze veranderen, bewerken tot een nieuwe waarheid die een surplus betekent ... dat zoek ik te doen ... maar hoe, dat weet ik nog niet ... de kleurrijke bloemenschilderingen van Herman werken in ieder geval geweldig inspirerend en stralen energie en vreugde uit, en dat kan ik goed gebruiken ...

087 | EINDE SCHOOLJAAR ... NIEUWE UITDAGINGEN ...

Ondertussen zijn de wonden van de valpartij van enkele weken geleden zo goed als geheeld. Alleen het linker sleutelbeen doet bij het diep inademen soms nog pijn, maar het betert elke dag. Les 71 van maandag 25 juni 2012 was de afscheidsles van onze maandagcoach Esther, want vanaf september zal haar uurrooster grondig veranderen. Wij zullen dan een nieuwe lesgever krijgen. Wie dat zal worden is nog niet bekend. Maar Esther zullen we missen ... Omdat ik 's avonds om 18 uur naar het Provinciehuis in Hasselt moest/mocht ben ik in de namiddag maar enkele uurtjes naar de academie geweest, niet om te schilderen, maar omdat het de laatste les was. Spijtig dat we met zo weinig waren, en dat alles zo in mineur alledaags voorbij ging ... In het Provinciehuis vond de uitreiking plaats van de 8 kunstwerken aan de 8 winnaars die een top-3 van de kunstwerken, die een paar weken eerder in het BvL waren voorgesteld onder de titel 'Win een kunstwerk', hadden binnen gestuurd. Ik vond het eerlijk waar een hele eer en ook een groot genoegen de academie van Heusden-Zolder te mogen vertegenwoordigen met het schilderij 'De Toren'. Ik beschouwde dit als een aangename schouderklop, als een teken dat ik goed bezig was. Het werk 'De Toren' (olieverf op doek / 100 cm bij 80 cm / september 2010) was tot stand gekomen naar aanleiding van een foto die op 10 september 2009 in 'DeMorgen' stond : een heus vrachtwagenkerkhof dat in Istanbul was ontstaan na de zware overstromingen van september 2009. Vanuit die foto is, los van het onderwerp, tijdens het schilderproces een nieuwe realiteit ontwikkeld van rust en evenwicht, althans dat was de bedoeling. Het interessante van deze actie was het feit dat de winnaars konden kennis maken met de makers/kunstenaars. Maar het spijtige was het feit dat deze actie zich had beperkt tot een klein kransje van winnaars, makers, kennissen, beleidsmensen, ... en dat hiervan geen verslag in de krant is gekomen, terwijl winnaars van bijvoorbeeld kruiswoordraadsels tenminste hun naam zien verschijnen ... een gemiste kans voor kunst, academies, kunstenaars, ... of ... hoe stiefmoederlijk 'kunst' per slot van rekening nog vaak behandeld wordt ... En tijdens les 72 van donderdag 28 juni 2012 zou er ook niet geschilderd worden. Marjo trakteerde op taart omwille van haar goede jurybeoordeling. En bij zulke gelegenheden neemt ondergetekende meestal een ascetische houding aan, want met zijn hypergevoelige darmstelsel neemt hij liever geen risico's. En hij vindt dat ook niet zo erg. Hij is dat al een halve eeuw gewoon. Het was gezellig ... maar veel te warm buiten ... en na een paar uurtjes heb ik dan afscheid genomen van Herman en de collega's ... Thuisatelier En in mijn thuisatelier wacht me een nieuwe uitdaging. Op de schildersezel staan 4 aan elkaar geklemde doeken klaar met een potloodschets voor een totaal andere schildering dan diegene die ik tot nu toe gemaakt heb. Hoe dit werk gaat evolueren of gaat eindigen ... ik weet het niet ... het gaat me vooral om de uitdaging, het proces dat belangrijk is ... het resultaat, dat zie ik dan wel ... En dan staan er ook nog enkele dagen 'Zeeland' (omgeving Domburg) op het vakantiemenu ... en ik heb me een licht schildersezeltje aangeschaft om buiten te kunnen schilderen als die gelegenheid zich voordoet ... en wat dit gaat worden ... geen idee, want nog nooit echt gedaan ... En ondertussen bruist het in mijn hoofd van plannen en projecten ... misschien heb ik dit nog al eens gezegd en val ik in herhaling ... maar het is zoveel dat ik misschien zelfs met twee extra levens niet genoeg zou hebben ... en ik voel me daar goed en gedreven bij ... en soms denk ik dat ik nu de meest creatieve periode uit mijn leven aan het beleven ben ... heerlijk !

086 | 1 + 1 + 1 = 3-LUIK 'TRAFIEK' = LAATSTE SCHILDERFEIT VAN DIT SCHOOLJAAR IN HET KASTEEL ...

Les 68 van maandag 18 juni 2012 Mijn echtgenote vond het driekuik wat somber. En ik had me voorgenomen daar wat aan te doen. Dus ben ik gaan schilderen en heb ik de nodige risico's genomen onder het motto 'Kleur zal ze krijgen'! Les 70 van donderdag 21 juni 2012 En tijdens deze 70e namiddag heb ik dan de 3 laatste schilderingen afgewerkt. Schildering 32 kreeg dan de titel 'De Weg ('The Road'), schildering 33 werd 'De Rivier' ('The River') en 34 werd 'Het Spoor' ('The Railway') gedoopt. 32 33 34    'De Weg'           'De Rivier'          'Het Spoor' En samen vormen deze 3 de triptiek 'Trafiek' ('Traffic'). Ze zijn horizontaal naast elkaar te plaatsen of in verticale richting.   of    In mijn thuisatelier oogt het zo :

085 | GELUKKIG WAS HET ZIJDEN DRAADJE EEN PEZIGE DRAAD ...

Er zijn zo van die dagen dat de dingen niet verlopen zoals gewenst, dat tegenslagen je pad kruisen ... Ik vond het al spijtig dat de les van maandag wegviel. En toen ik die maandag aan het station van Genk had afscheid genomen van mijn dochter, en naar huis wilde terugkeren, heeft mijn 'peugeootje' licht contact gehad met een grotere 'opel' die de grote baan op wilde en telkens ietsjes vooruit reed, stopte, weeral vooruit ... tot ik opeens voelde dat de twee auto's een gemeenschappelijk raakvlak hadden gevonden, zachtjes weliswaar ... een struise, hevig gesticulerende zwarte dame stapte uit en monsterde de achtersteven van haar auto, stapte terug in haar wagen en vertrok ... er was geen schade. Achteraf bleek dit voorval de voorbode te zijn geweest van wat me 's anderendaags zou overkomen. Uit de weerberichten had ik afgeleid dat woensdag mogelijk droog zou blijven. En ik keek er naar uit om dan in de tuin verder te gaan opruimen ... hagen knippen, onkruid wieden, bakstenen en dakpannen verplaatsen, puin ruimen, gras maaien ... Omdat de draad rond de spoel in de kantensnijder bijna op was, ging ik dinsdag na de middag naar de plaatselijke winkel met tuinmachines om alvast een nieuwe spoel te kopen. Bleef ik me daar toch niet haken in een opstekende lusvormige ijzeren constructie van een groene 'hefhulp voor zitmaaiers', en kwam zwaar ten val ... een hevig bloedende geschaafde elleboog ... een open wonde aan de knie waaruit verhakkeld vlees stak en ook iets wit, wat achteraf een 'pees' bleek te zijn ... naar de spoeddienst in Overpelt ... verzorging, hechtingen, antibiotica, 20 dagen 'Wit-Gele Kruis' voor wondverzorging, en vanaf gisteren pijn aan mijn gekneusde ribben (of is het mijn sleutelbeen? Straks aan de huisdokter vragen) ... Les 68 van donderdag 14 juni 2012 Mijn aanwezigheid in kasteel Meylandt heeft dus bijna letterlijk aan een draadje gehangen. Ik heb geluk gehad dat die pees niet geraakt was, of dat mijn knieschijf niet geraakt was. Nu maar hopen dat alles zich rustig hersteld. En het schilderen? Ik heb me een drietal uren goed geamuseerd en de eerste kleuren op het drieluik geplaatst. Enfin, ik laat misschien beter het beeld voor zichzelf spreken. Volgende maandag hoop ik hieraan verder te kunnen werken ... 'Drieluik' in ontwikkeling ...

084 | DRIE VLIEGEN IN EEN KLAP ... SLAKKENTEMPO OPDRIJVEN ...

Les 66 van maandag 4 juni 2012 Kasteel Meylandt. In het rek in de sacristie (het kleine kamertje rechts) stonden nog 3 met een magere laag geprepareerde doeken van 80 cm bij 60 cm te wachten op hun lotsbestemming. Als ik die nu eens boven elkaar zou plaatsen en er een doorlopende schildering op zetten van 80 cm bij 180 cm, zodanig dat de drie doeken ook afzonderlijk een zelfstandig werk zouden vormen ... en zo gedacht, zo gedaan ... tussen mijn verzameling kapstokken vond ik er onmiddellijk eentje dat de ruggengraat zou kunnen vormen voor het drieluik ... Vervolgens de drie doeken op en tegen de schildersezel geplaatst, netjes boven elkaar, er met houtskool een ruwe schets op getekend, en tenslotte enkele donkere vlakken ingekleurd die voor het evenwicht in de compositie moeten zorgen ... en de rest is voor volgende les ... binnen zo'n 10 dagen want les 67 van donderdag 7 juni 2012 moet plaats maken voor de 12e trip van dit jaar naar Gasthuisberg, enkele uren op het Oncologisch Dagcentrum voor een 5e en laatste tankbeurt 'ijzer', en daarna nog een 'BMC-test' (densiteit van de botten) op de afdeling radiologie. En of het wegvallen van de schilderles op pinkstermaandag nog niet voldoende was, was er op maandag 11 juni ook geen les wegens de 'jury' ... spijtig ... Ik hoop dat ik er donderdag kan zijn want aan dit slakkentempo geraak ik niet vooruit ... en dat wil ik graag ... vooruit ... op reis ... ontdekkingsreis ... En ik hoop nog veel te ontdekken en nog lang te reizen ... en nu kom ik bij een heikel punt. Normaal had ik nu mijn werk voor de jury moeten presenteren. Maar het is een publiek geheim dat bijna iedereen dit aan zich voorbij laat gaan, met gevolg dat het betreffende jaar moet/mag worden overgedaan. En na het laatste specialisatiejaar doet bijna iedereen dat nog eens, zodat er in plaats van 6 jaar 8 jaar kunnen/mogen geschilderd worden aan de academie. Ik beken eerlijk dat ik hier een gans jaar mee geworsteld heb, en dat ik tijdens het 1e trimester had besloten niet mee te doen aan dit systeem dat toch niet helemaal 'koosjer' is. Maar uiteindelijk heeft het besef dat ik niet geleefd mag worden door mijn principes, en dat ik door deze handeling 2 jaar langer kan/mag genieten van het schilderen en van de sociale contacten ... Wat zou ik er later spijt van krijgen moest ik deze gelegenheid niet te baat hebben genomen ... dus ... sorry ... = in ontwikkeling ...

083 | SCHILDERING 31 KOMT BELOFTE NA ... EN 'T HEEFT DEUGD GEDAAN ...

Les 65 van donderdag 31 mei 2012 Dat goed gevoel van vorige les, dat er namelijk in die eerste opzet van schildering 31 potentie aanwezig was om uit te groeien tot iets waardevols, heb ik me nu opnieuw kunnen eigen maken. Het spelen met perspectief, met diepte, met kleur, ... het heeft me plezier gedaan, en het eindresultaat was verrassend ... goed, toch ? 'Londen'('London') Nog enkele details :

082 | IN DE PUT ... SCHILDERING 31 BELOOFT ...

Voor les 63 van maandag 21 mei 2012 heb ik moeten passen, tevergeefs zoals later zou blijken. Ik had me tijdens de dagen daarvoor, tijdens het verlengde hemelvaart-weekend, ellendig gevoeld, lichamelijk en mentaal. Ik had enkele pogingen gedaan om wat te klussen in de tuin, maar dat viel echt tegen, zeker in vergelijking met zowat een jaar geleden toen ik me super voelde en dan ook enorm genoten heb van het 'doe-het-zelf' in en om het huis (zie bericht 036). Maar sedert meer dan een half jaar is die energie van toen opnieuw verdwenen, en de laatste dagen was mijn spierkracht zo zwak en de misselijkheid en diarree zo frequent aanwezig dat ik het echt niet meer zag zitten, en ik die maandagochtend naar Gasthuisberg heb getelefoneerd om raad te vragen aan de prof. Men zou mijn vraag om de prof te mogen spreken doorgeven ... ganse dag gewacht op een telefoontje ... zelf nog drie maal gebeld ... tevergeefs ... ook niet de dag daarna ... Zou mijn vraag wel doorgegeven zijn ? Gelukkig ben ik mij de dagen die volgden stilaan iets beter gaan voelen. De weersverbetering en het ontdekken van klaprozen en korenbloemen langs wegen en velden hebben hier zeker toe bijgedragen. Les 64 van donderdag 24 mei 2012 Het was een schitterende zomerse dag, zo eentje waarbij je jezelf wel eens betrapt met een glimlach op je gelaat, zo maar. En ik had er zin in. In de voormiddag had ik al enkele voorbereidingen getroffen om in het kasteel daarna aan schildering 31 te kunnen beginnen. Ik had een aantal foto's/kapstokken/inspiratiebronnen verzameld die mij op dat moment aanspraken, en die straks misschien de start konden geven aan de nieuwe schildering. En, zoals veelal de laatste tijd, ging het nu ook over het 'spelen met perspectief' ... Mijn eerste werk in het atelier van het kasteel was, zoals gewoonlijk, wat orde brengen in de chaos van ezels, tafeltjes, stoelen, ... en mezelf installeren. Ik besloot voor mijn nieuwe schildering drie foto's als inspiratie te gebruiken, en met houtskool een compositie op te zetten waarin perspectief en diepte primeerden, daarbij niet teveel en/of te diep na te denken over het wat, het hoe, het ... maar intuïtief en toch een beetje beredeneerd te werken. Het schilderen gaf me een goed gevoel, een gevoel dat er in deze opzet potentie aanwezig was om te groeien tot iets dat de moeite waard is. Of dit ook gaat lukken, dat is afwachten. Volgende les zien we wel. Spijtig dat volgende maandag ook al wegvalt. Beginstadium van schildering 31