dinsdag 14 december 2010

021 | 'ABSTRACT-E-35' IN WORDING ...

Les 27 van maandag 13 december 2010

Na mijn consultatie van vorige donderdag in Gasthuisberg, waar besloten werd wat betreft medicatie op de ingeslagen weg verder te gaan en in januari d.m.v. een coloscopie de toestand eens letterlijk te bekijken, koesterde ik de stille hoop om voortaan opnieuw regelmatig de lessen 'schilderen' te kunnen volgen en die 'drive' van begin september terug te vinden.
En deze 27e les verliep alles redelijk goed. Ik had een foto gevonden met een mooie compositie/landschap die ik als kapstok zou gaan gebruiken voor een nieuwe schildering.

Het resultaat werd een schildering die ik in verticale stand veel boeiender vond dan in de logische horizontale. Niet dat ik deze laatste niet goed vond, maar die herkenbaarheid van de werkelijkheid blijft me steeds maar storen, en in verticale stand is het spel van vormen en kleuren naar mijn gevoel veel dynamischer.

Waarschijnlijk moet ik dan wel nog iets gaan veranderen, o.a. het egaal blauwe vlak, dat bijna automatisch naar een horizon verrwijst. Dat is voor volgende les, hopelijk nu donderdag !


'abstract-e-35'

'detail 1' 'detail 2'


dinsdag 7 december 2010

020 | NIEUW RAAM = LICHTPUNT (fig. & letterlijk)

Les 23 van maandag 29 november 2010

Voor deze les heb ik wederom moeten passen omdat de ongemakken van 'Crohn' en de bijwerkingen van de wekelijkse 'Humira' van die aard waren dat een telefoontje naar 'Gasthuisberg' noodzakelijk werd, en ik om 11.00 uur mocht langskomen ...

Les 24 van donderdag 2 december 2010

Ook deze les heb ik aan me voorbij laten gaan omdat ik echt niet in staat voelde om te gaan schilderen in de academie ...

Les 25 van maandag 6 december 2010

Na drie dagen 'Questran' genomen te hebben en evenveel namiddagen en avonden geplaagd te zijn door buikkrampen en misselijkheid, besloot ik die dag te stoppen met 'Questran' en in de namiddag in de academie te gaan schilderen. En het ging redelijk goed. Af en toe nog wat lichte buikkrampen, maar de misselijkheid van de vorige dagen bleef uit. En met schilderen heb ik me beperkt tot het opzetten van een eerste magere egale neutrale grijze laag op een doek van 80 cm bij 100 cm, en op een tweede doek van 80 cm bij 120 cm, met de bedoeling om één van de volgende lessen onmiddellijk met een nieuwe schildering te kunnen beginnen.

Les 26 van donderdag 9 december 2010

Ook voor deze les zal ik moeten passen omdat ze me in 'Gasthuisberg' verwachten. Hopelijk vinden ze een oplossing voor mijn problemen, zodat ik opnieuw volop kan gaan schilderen en mijn 'drive' terugvinden ...

Een L I C H T P U N T ...


Ondertussen is thuis op de grote kamer, die ik als atelier zou gaan gebruiken, een nieuw raam geplaatst. De rest van de kamer moet nog verder gerenoveerd worden : isolatie, gyproc, vloerbekleding, verlichting, ... Maar het raam is letterlijk een lichtpunt want zoveel licht heeft deze ruimte nog nooit ontvangen. En met de twee vleugels open kunnen er door het raam horizontaal doeken van 150 cm breed en diagonaal doeken van 220 cm breed verhuisd worden. Dat belooft voor de toekomst ... een lichtpunt ...

vrijdag 26 november 2010

019 | IN MEYLANDT : AFGESLOTEN VAN DE BUITENWERELD ... ZALIG ...

Les 21 van maandag 22 november 2010

Om kort te gaan : deze les heb ik spijtig genoeg moeten missen omdat ik me wederom ellendig voelde. Maar ik ga daar verder nu niet over zeuren. Het zij zo.

Les 22 van donderdag 25 november 2010

Ondanks een slechte nachtrust, werd deze donderdag toch een positieve dag met veel energie en actie. Het begon al zeer vroeg want omstreeks 7.30 uur arriveerden aannemer en vaklui om te starten met de renovatie van door de brand en de ontploffing van 23 juli 2010 geteisterde delen van de woning.

En in de namiddag was er de schilderles in kasteel Meylandt. Het was al 4 weken geleden sinds ik nog bij Herman les had gevolgd. En het werd een zalige, vruchtbare namiddag. Ik voelde me beter dan vorige week maandag, want tijdens de pauze voelde ik me nog niet uitgeteld. Dus ook na de pauze heb ik nog even kunnen schilderen tot een uur of vier, en dan rustig opruimen en met een voldaan gevoel naar huis rijden.

En het schilderen? Eerst heb ik op advies van Herman enkele veranderingen aangebracht in schildering 'abstract-e-33' (zie bericht 14).

abstract-e-33'

En daarna heb ik 'abstract-e-34' (zie bericht 18) onder handen genomen, want ik vond het resultaat van vorige les maar niks. En ik heb de nodige risico's genomen om het geheel wat levendiger te maken. En het eindresultaat is ook niet helemaal mijn ding, maar het is alleszins beter dan het vorige, voor mij althans.

'abstract-e-34'


woensdag 17 november 2010

018 | DAGEN DWALEN DOOR DONKERE DALEN ... EVEN EEN LICHTPUNT ...

Les 19 van maandag 15 november 2010

Ja, ik weet het ook wel, en ik ben het zelf ook beu om het steeds maar over mijn gezondheidsproblemen te hebben. Maar de realiteit is dat ik er 's morgens mee opsta, ze de hele dag meedraag, en ermee ga slapen. De momenten dat ik er geen last van heb en dat ik ze kan vergeten zijn zeldzaam geworden.

Medicatie van vochtafdrijvers heeft er voor gezorgd dat de gewichttoename van 6,5 kg aan water bijna letterlijk als sneeuw voor de zon binnen de 5 dagen was verdwenen. Maar ondertussen wordt ik reeds enkele weken geplaagd door inwendige koude rillingen, zonder koorts, die onderhuids door heel mijn lichaam sidderen, soms ondraaglijk, en gepaard gaand met toestanden van misselijkheid en diarree. Voorbije zondag nog was het zo erg dat 's avonds de dokter van wacht is langs geweest, die een verwijsbrief schreef voor een eventuele opname in Leuven via spoed. Na 3.00 uur in de ochtend ben ik dan toch in slaap geraakt, en na het ontbijt omstreeks 7.00 uur voelde ik me stukken beter. En 's middags voelde ik me zelfs redelijk goed en besloot ik om toch maar naar de academie te gaan om te schilderen.

Het deed me deugd terug in kasteel Meylandt te zijn en te kunnen schilderen. Het eindresultaat van deze namiddag stond me echter helemaal niet aan.


Aan deze schildering 'abstract-e-34' moet nog veel veranderd/verbeterd worden, want in mijn ogen stelt het nu niet veel voor.. Maar dat zal voor volgende maandag zijn, hopelijk.



En de schildering 'abstract-e-33' of 'Landschap 15' van les 17 moet ook nog afgewerkt worden, alhoewel, hoe vaker ik ze opnieuw bekijk, hoe beter ik ze vind. Misschien moet er iets gebeuren met de lichte driehoekige vorm links, maar veel mag er niet veranderd worden. Deze namiddag was even een lichtpunt in deze donkere dagen.

Les 20 van maandag 18 november 2010 heb ik noodgedwongen moeten missen want er stond wederom een trip naar Gasthuisberg op het programma, met een consultatie voor 'Crohn' en een consultatie 'Hematologie'.


Bloedonderzoek gaf aan dat de leukemie nog steeds onder controle is. Enkel de bloedarmoede was verergerd : terwijl de normale waarden voor hemoglobine tussen 13,6 en 17,7 liggen (in België,) was bij mij de waarde ietsjes boven 10. Zou dit misschien de koude rillingen, koude handen en koude voeten kunnen verklaren, denk ik dan?
De consultatie voor 'Crohn' resulteerde in een verdubbeling van de injecties met 'Humira' : wekelijks i.p.v. om de 14 dagen. Binnen een dikke maand volgt dan een evaluatie.

woensdag 10 november 2010

016 | OPGEBLAZEN ... SLAPELOOS ... ENERGIEBOOST ...

Les 18 van maandag 8 november 2010 heb ik noodgedwongen niet kunnen volgen. Een week na het laatste spuitje dat de productie van cortisol door de bijnier moest aanzwengelen, waren de neveneffecten van deze behandeling nog sterker toegenomen. Door vochtopstapeling was mijn gewicht zelfs op enkele weken tijd toegenomen met 6,5 kg. Alles was gezwollen : gezicht, handen, knieën, enkels voeten, ...
Ik voelde me misselijk, ongemakkelijk en ook wel ongerust over de constante toename van het gewicht. Ik begon zelfs een beetje te lijken op dat misbaksel van die opgeblazen reuzepop die het luchtruim boven Brugge een tijdje geleden ontsierde. En dan waren er ook nog de schimmels en spasmen in de slokdarm, de slapeloosheid en de aanvallen van energieboost, allemaal bijwerkingen van die spuitjes. Van dit laatste heb ik geprofiteerd om hier in huis toch enkele klusjes te klaren.

Het pijnlijke van deze affaire is nu dat uit bloedonderzoek van net voor de behandeling is gebleken dat de bijnier helemaal niet in slaap gewiegd was. Of m.a.w. die 4 spuitjes waren in feite overbodig. Of m.a.w. door die spuitjes is de bijnier overgeactiveerd geworden en heb ik dus gedurende enkele weken een serieuze overdosis cortisol aangemaakt gekregen met alle nare neveneffecten tot gevolg ... verdomme ...
Na wederom een consultatie in Leuven, gisteren, doen vochtafdrijvers nu langzaam hun werk en zijn reeds enkele kilo's verdwenen. Het zal echter nog geduld vragen vooraleer alle leed geleden is.

Ik hoop volgende maandag opnieuw in de academie van de partij te zijn. En ik hoop ook dat mijn volgende berichten over 'schilderen' zullen gaan i.p.v. over al deze kommer en kwel.

donderdag 4 november 2010

015 | ONTDEKKING VAN EEN STUKJE HEMEL ...

Herfstvakantie 2010

Buiten verandert dag na dag het kleurenpalet van de natuur. Genieten maar ... ook van dit stukje hemel ...
Deze vakantie is het ideale moment voor mij om alles even gewoon zijn gang te laten gaan. Voorbije dinsdag heb ik mijn laatste van de vier spuitjes gekregen die de aanmaak van cortisol in de bijnierschors zouden moeten aanzwengelen. En of er aangezwengeld wordt. Het effect op Crohn is in ieder geval positief, en natuurlijk zijn er ook wederom de neveneffecten met 3 tot 4 kg oedeem en de opgejaagdheid en slapeloze nachten. Het zal nu afwachten zijn of de nevenverschijnselen stilaan gaan verdwijnen en of de gunstige evolutie van Crohn zich zal doorzetten zonder stimulatie van de bijnier.

Het was enkele dagen geleden dat ik tijdens één van mijn nachtelijke omzwervingen door het huis spijkers en hamer ter hand had genomen, en in de leefruimte twee mijn mijn schilderingen had opgehangen : 'Stilleven 1' (bericht 010) en 'Landschap 15' (bericht 009).
Dit laatste kaderde perfect in zijn omgeving, maar de verticale positie van het stilleven stond echter teveel onder druk van het verlaagde plafond, en ik draaide de schildering intuïtief naar de horizontale stand.


Afstand nemend, keek ik ,verbaasd over de impact van deze simpele gedaanteverwisseling, naar een nieuwe schildering. Ik ervoer het als de ontdekking van een hééél klein stukje hemel (ach, Mulish zal hier wel voor iets tussen zitten). Het trof me. Nu zou je het een nieuwe titel kunnen geven, bijvoorbeeld 'Landschap 16' of 'Stukje hemel'?