024 | BEETJE KLUSSEN IN HUIS ... HET DEED DEUGD ... EN SCHILDEREN ...

De nieuwe behandeling met 'hydrocortisone' lijkt toch wel gunstige effecten te hebben, want voorbije zondagvoormiddag heb ik mijn kluskleren aangetrokken en in mijn atelierruimte de oude vloerbekleding in repen gesneden en opgerold, en nog 12 m² muur achter de kast opgevuld met isolatie van 10 cm dikte. En voorbije woensdag heb ik het atelier opgeruimd, de overblijvende pakken met isolatie naar de zolder gebracht (met hulp van toevallige aanwezige) en de oude vloerbeleding naar buiten onder het afdak van de fietsenstalling. En in de namiddag heb ik ook nog van 10 m² muur het behang af getrokken. En vandaag, vrijdag heb ik zojuist alweer een paar uurtjes in het atelier doorgebracht, en de laatste behangresten bevochtigd en afgestoken, en de gaatjes opgevuld met plamuur. En terwijl ik dit neerschrijf overvalt me een gevoel van gelukzaligheid, want het lijkt me een eeuwigheid geleden te zijn geweest dat ik nog wat heb mogen/kunnen klussen, en met plezier, en achteraf erg voldaan. Heerlijk! Misschien ga ik morgen wel beginnen met het behangen van de muren met glasvezel ... Les 32 van donderdag 13 januari 2011 En het was ook erg lang geleden dat ik nog eens in dezelfde week, én op maandag, én op donderdag naar de schilderlessen was geweest. En ook deze donderdag namiddag heeft me deugd gedaan. Eerst heb ik de schildering 'abstract-e-36', waaraan ik maandag was begonnen, verder afgewerkt. Daarna heb ik de schildering 'abstract-e-35' afgewerkt door links beneden een rood vlak toe te voegen dat de okerkleurige linkerhelft van het schilderij doorbrak. En tenslotte heb ik een nieuw doek genomen, er met houtskool een perspectief schets op gezet, en er snel de overblijvende witte en oker verf op verwerkt. Aan deze laatste 'abstract-e-37' zal ik hopelijk volgende maandag kunnen verder werken.

018 | DAGEN DWALEN DOOR DONKERE DALEN ... EVEN EEN LICHTPUNT ...

Les 19 van maandag 15 november 2010 Ja, ik weet het ook wel, en ik ben het zelf ook beu om het steeds maar over mijn gezondheidsproblemen te hebben. Maar de realiteit is dat ik er 's morgens mee opsta, ze de hele dag meedraag, en ermee ga slapen. De momenten dat ik er geen last van heb en dat ik ze kan vergeten zijn zeldzaam geworden. Medicatie van vochtafdrijvers heeft er voor gezorgd dat de gewichttoename van 6,5 kg aan water bijna letterlijk als sneeuw voor de zon binnen de 5 dagen was verdwenen. Maar ondertussen wordt ik reeds enkele weken geplaagd door inwendige koude rillingen, zonder koorts, die onderhuids door heel mijn lichaam sidderen, soms ondraaglijk, en gepaard gaand met toestanden van misselijkheid en diarree. Voorbije zondag nog was het zo erg dat 's avonds de dokter van wacht is langs geweest, die een verwijsbrief schreef voor een eventuele opname in Leuven via spoed. Na 3.00 uur in de ochtend ben ik dan toch in slaap geraakt, en na het ontbijt omstreeks 7.00 uur voelde ik me stukken beter. En 's middags voelde ik me zelfs redelijk goed en besloot ik om toch maar naar de academie te gaan om te schilderen. Het deed me deugd terug in kasteel Meylandt te zijn en te kunnen schilderen. Het eindresultaat van deze namiddag stond me echter helemaal niet aan. Aan deze schildering 'abstract-e-34' moet nog veel veranderd/verbeterd worden, want in mijn ogen stelt het nu niet veel voor.. Maar dat zal voor volgende maandag zijn, hopelijk. En de schildering 'abstract-e-33' of 'Landschap 15' van les 17 moet ook nog afgewerkt worden, alhoewel, hoe vaker ik ze opnieuw bekijk, hoe beter ik ze vind. Misschien moet er iets gebeuren met de lichte driehoekige vorm links, maar veel mag er niet veranderd worden. Deze namiddag was even een lichtpunt in deze donkere dagen. Les 20 van maandag 18 november 2010 heb ik noodgedwongen moeten missen want er stond wederom een trip naar Gasthuisberg op het programma, met een consultatie voor 'Crohn' en een consultatie 'Hematologie'. Bloedonderzoek gaf aan dat de leukemie nog steeds onder controle is. Enkel de bloedarmoede was verergerd : terwijl de normale waarden voor hemoglobine tussen 13,6 en 17,7 liggen (in België,) was bij mij de waarde ietsjes boven 10. Zou dit misschien de koude rillingen, koude handen en koude voeten kunnen verklaren, denk ik dan? De consultatie voor 'Crohn' resulteerde in een verdubbeling van de injecties met 'Humira' : wekelijks i.p.v. om de 14 dagen. Binnen een dikke maand volgt dan een evaluatie.

006 | JAAAA ... DEN DIESEL KOMT TRAAG OP GANG ...

Ongeveer een jaar geleden schreef ik in bericht 86 van mijn blog het volgende : "Het was jaren geleden dat ik me nog zo goed gevoeld had als tijdens de voorbije vakantiemaanden. Geen noemenswaardige problemen of lasten van mijn medereizigers Crohn en CML, het terug kunnen fietsen, het terug kunnen klussen, het zien van die ene koninginnepage, het fijne weer ... ik kan er nu nog van nagenieten". Vandaag denk ik met weemoed terug aan die zalige periode, en probeer ik de voorbije maanden van kommer en kwel zo snel mogelijk te vergeten. En het was kommer en kwel, want alles wat ook maar kon tegen zitten, zat tegen : de ondoenbare neveneffecten van verschillende medicamenten, de spierzwakte die me zelfs niet toeliet met mijn hond 'Boomer' te gaan wandelen, een opname van vijf dagen in het ziekenhuis, een tiental consultaties in 'Gasthuisberg', de brand en de ontploffing (zie bericht 002), de auto die achter op onze auto botste toen we op weg waren naar 'Gasthuisberg', de tien dagen ongerustheid na het telefoontje van Leuven met de melding dat er in mijn bloed afwijkingen waren vastgesteld, en dat de leukemie dus terug actief was, hetgeen later een fout van het labo bleek te zijn, mijn dochter die in Leuven slachtoffer was van 'skimming', ... maar, en ik hou hout vast, ik begin me stilaan ietsjes beter te voelen ... .

For my English-speaking friends (if not correct, I hope my English is communicative) 006 | YES … THE DIESEL ENGINE STARTS SLOWLY… About a year ago I wrote the following message 86 on my blog : “It has been several years since I had felt as well as during the last months. No considerable problems or sufferings from Crohn and CML, my travelling companions, being able to cycle again and to do odd jobs, seeing that beautiful hairstreak, the sunny weathers … at this moment I even can enjoy the memory"! Today I think back to that gorgeous period with sadness, and I try to forget the past months of trouble and affliction as soon as possible. And it was all troubles and torments, because everything that could be against, was against : the unbearable side effects of several medications, the muscle weakness which even didn’t allow me to walk with my dog ‘Boomer’, the admission into hospital for five days, ten consultations in hospital, the fire and the explosion (message 002), the car which crashed into the back of our car, the ten days of concern, being the result of a phone call from hospital with the message leukemia is back in the blood, which afterwards apparent to be a gross error of the lab, my daughter who was victim of skimming, … but … touch wood … I’m feeling better and better, gradually … And I started painting at the academy last Monday September 20, and I enjoyed! You can see the result : ‘abstract-e-26’ (or ‘The Bike’).

Les 1 van donderdag 2 september 2010 Deze eerste les van mijn derde jaar heb ik spijtig genoeg moeten missen omdat er een dagje 'Gasthuisberg' op het programma stond, met in de voormiddag een 'gastroscopie' en in de namiddag een consultatie 'hematologie', waar ik te horen kreeg dat het alarmerende bericht als zou de leukemie opnieuw actief zijn, een loos alarm was t.g.v. een menselijke fout. Les 2 van maandag 6 september 2010 De laatste maanden had ik al zoveel desillusies (wel willen, maar niet kunnen) te verwerken gekregen, dat ik er me mee verzoend had dat schilderen nog niet voor deze les zou zijn. Wel heb ik Esther en de collega's een bezoek gebracht in kasteel Meylandt. Les 3 van donderdag 9 september 2010 Ook Herman en de collega's van de donderdag namiddag heb ik een bezoek gebracht. En stilaan begon het toch wel een beetje te kriebelen ... Les 4 van maandag 13 september 2010 En reeds enkele dagen voelde ik dat de conditie beetje bij beetje beter werd. Niet dat dit veel voorstelde. Maar samen met mijn bezoeken aan de academie, zorgde dit gevoel er voor dat ik les 14 ben gaan volgen. Ik heb het heel rustig aan gedaan, en drie doeken een egale magere laag gegeven, en op een ander doek van 80cm bij 100cm met houtskool een schets opgezet als kapstok voor een nieuwe schildering. Les 5 van donderdag 15 september 2010 Ook deze les moest ik noodgedwongen missen omdat er een raadpleging op de afdeling 'inwendige' op het programma stond. Op 4 augustus was ik gestart met een nieuwe medicatioe voor 'Crohn', namelijk 'Humira'. Het zijn spuitjes die ik vanaf nu aan mezelf mag toedienen. De resultaten van deze behandeling gedurende anderhalve maand zijn hoopgevend, want de ongemakken van 'Crohn' zijn minder intens en minder frequent. Les 6 van maandag 20 september 2010 Een half uur voor tijd arriveerde ik aan kasteel Meylandt. Het zonneke deed deze laatste dag van de zomer alle eer aan. Vandaag zou ik eindelijk opnieuw gaan schilderen. ... EN DEN DIESEL GERAAKT OP KRUISSNELHEID ... En het werd na lange tijd nog eens zo'n les waarbij het schilderen vlot verliep, en waarbij het resultaat 'abstract-e-26' (of je kan het 'de fiets' noemen) mij innige voldoening schonk. Details :