dinsdag 24 juli 2012

088 | ZEELAND ... THUISATELIER ...

Zeeland

De vierdaagse naar Zeeland, met verblijf in Villa Magnolia, is meegevallen. En ondanks de sombere weervoorspellingen hebben we slechts één regenbui gehad op de voorlaatste dag 's avonds. 'k Heb genoten van de lage versnelling, van de korte fietstochtjes, van het lekkere eten, van de krant 'DeMorgen' op een terrasje, ... alleen, de intentie om voor het eerst het buiten schilderen te ervaren is in de kofferruimte van de auto blijven steken. Wel heb ik enkele keren in de vroege ochtend buiten enkele penneschetsen van de omgeving van onze verblijfplaats gemaakt. Elke ochtend was ik wakker tussen 4 en 5 uur. Ook nu is dat nog steeds zo. Ik had mijn voorzorgen genomen en wat voorraad voorzien, en genoot van mijn ontbijt met boterhammetjes met gelei van rode aalbessen en koffie, terwijl mijn echtgenote rustig verder sliep. En tegen een uur of 6 ging ik dan buiten wandelen of schetsen. Waarschijnlijk ga ik deze schetsen nog gebruiken als kapstokken voor enkele nieuwe schilderijen.

Thuisatelier

In het thuisatelier stonden de 4 tegen elkaar geklemde doeken van 60 cm bij 80 cm als een groot doek van 120 bij 160 cm te wachten op verdere acties, en met de medewerking van het slechte weer moest de houtskoolschets stilaan plaats maken voor verf en kleur ... en alles wat ik de voorgaande 4 jaren had geschilderd werd hier opzij gezet, want deze schildering werd totaal anders, meer figuratief, met een verhaal, een boodschap, iets dat ik hoognodig kwijt moest, en wat uiteindelijk resulteerde in 'Humanipulation' (een samenvoeging van 'humanity' en 'manipulation').

'Humanipulation'

Het onderste gedeelte van het schilderij, de groep mensen, is geïnspireerd op een fragment uit de film 'Novecento' (1976) van Bernardo Bertolucci. Op YouTube kan je serieuze fragmenten uit die film bekijken.


Persoonlijk vind ik het detail rechts beneden sterk als afzonderlijke schildering.

En momenteel staat er in mijn thuisatelier een blank doek op de schildersezel en liggen de schetsen van Zeeland verspreid op de werktafel ... te wachten op de nieuwe uitdaging : kleurrijke landschappen of sfeerbeelden of ... ik weet nog niet juist hoe ik dit ga aanpakken. In ieder geval is het kopiëren van de werkelijkheid niet aan mij besteed, want zinloos tijdverlies dat nooit loont. Met die werkelijkheid iets doen, ze veranderen, bewerken tot een nieuwe waarheid die een surplus betekent ... dat zoek ik te doen ... maar hoe, dat weet ik nog niet ... de kleurrijke bloemenschilderingen van Herman werken in ieder geval geweldig inspirerend en stralen energie en vreugde uit, en dat kan ik goed gebruiken ...

zondag 1 juli 2012

087 | EINDE SCHOOLJAAR ... NIEUWE UITDAGINGEN ...

Ondertussen zijn de wonden van de valpartij van enkele weken geleden zo goed als geheeld. Alleen het linker sleutelbeen doet bij het diep inademen soms nog pijn, maar het betert elke dag.
Les 71 van maandag 25 juni 2012 was de afscheidsles van onze maandagcoach Esther, want vanaf september zal haar uurrooster grondig veranderen. Wij zullen dan een nieuwe lesgever krijgen. Wie dat zal worden is nog niet bekend. Maar Esther zullen we missen ...

Omdat ik 's avonds om 18 uur naar het Provinciehuis in Hasselt moest/mocht ben ik in de namiddag maar enkele uurtjes naar de academie geweest, niet om te schilderen, maar omdat het de laatste les was. Spijtig dat we met zo weinig waren, en dat alles zo in mineur alledaags voorbij ging ...

In het Provinciehuis vond de uitreiking plaats van de 8 kunstwerken aan de 8 winnaars die een top-3 van de kunstwerken, die een paar weken eerder in het BvL waren voorgesteld onder de titel 'Win een kunstwerk', hadden binnen gestuurd. Ik vond het eerlijk waar een hele eer en ook een groot genoegen de academie van Heusden-Zolder te mogen vertegenwoordigen met het schilderij 'De Toren'.


Ik beschouwde dit als een aangename schouderklop, als een teken dat ik goed bezig was. Het werk 'De Toren' (olieverf op doek / 100 cm bij 80 cm / september 2010) was tot stand gekomen naar aanleiding van een foto die op 10 september 2009 in 'DeMorgen' stond : een heus vrachtwagenkerkhof dat in Istanbul was ontstaan na de zware overstromingen van september 2009. Vanuit die foto is, los van het onderwerp, tijdens het schilderproces een nieuwe realiteit ontwikkeld van rust en evenwicht, althans dat was de bedoeling.
Het interessante van deze actie was het feit dat de winnaars konden kennis maken met de makers/kunstenaars. Maar het spijtige was het feit dat deze actie zich had beperkt tot een klein kransje van winnaars, makers, kennissen, beleidsmensen, ... en dat hiervan geen verslag in de krant is gekomen, terwijl winnaars van bijvoorbeeld kruiswoordraadsels tenminste hun naam zien verschijnen ... een gemiste kans voor kunst, academies, kunstenaars, ... of ... hoe stiefmoederlijk 'kunst' per slot van rekening nog vaak behandeld wordt ...

En tijdens les 72 van donderdag 28 juni 2012 zou er ook niet geschilderd worden. Marjo trakteerde op taart omwille van haar goede jurybeoordeling. En bij zulke gelegenheden neemt ondergetekende meestal een ascetische houding aan, want met zijn hypergevoelige darmstelsel neemt hij liever geen risico's. En hij vindt dat ook niet zo erg. Hij is dat al een halve eeuw gewoon.
Het was gezellig ... maar veel te warm buiten ... en na een paar uurtjes heb ik dan afscheid genomen van Herman en de collega's ...

Thuisatelier

En in mijn thuisatelier wacht me een nieuwe uitdaging. Op de schildersezel staan 4 aan elkaar geklemde doeken klaar met een potloodschets voor een totaal andere schildering dan diegene die ik tot nu toe gemaakt heb.


Hoe dit werk gaat evolueren of gaat eindigen ... ik weet het niet ... het gaat me vooral om de uitdaging, het proces dat belangrijk is ... het resultaat, dat zie ik dan wel ...

En dan staan er ook nog enkele dagen 'Zeeland' (omgeving Domburg) op het vakantiemenu ... en ik heb me een licht schildersezeltje aangeschaft om buiten te kunnen schilderen als die gelegenheid zich voordoet ... en wat dit gaat worden ... geen idee, want nog nooit echt gedaan ...

En ondertussen bruist het in mijn hoofd van plannen en projecten ... misschien heb ik dit nog al eens gezegd en val ik in herhaling ... maar het is zoveel dat ik misschien zelfs met twee extra levens niet genoeg zou hebben ... en ik voel me daar goed en gedreven bij ... en soms denk ik dat ik nu de meest creatieve periode uit mijn leven aan het beleven ben ... heerlijk !